|
عنوان
|
بررسي تاثير روان درماني گروهي بر افسردگي و اضطراب زنان نازا |
|
تعداد صفحات
|
7 |
|
نویسنده
|
شهربانو جهانمیری - شهرزاد یکتاطلب - محمدابراهیم پارسانژاد |
|
مشخصات نشریه
|
دوماهنامه علمی پزشکی جندی شاپور اهواز (مصوب وزارت بهداشت) پیاپی 38 |
|
تاریخ انتشار
|
آذر - 1382 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
افسردگی اضطراب نازایی روان درمانی گروهی
|
|
موضوع
|
افسردگي زنان باروري / ناباروري / انواع باروری بهداشت و سلامت زنان/ زن و سلامت/ خانواده و سلامت مشاوره خانواده
|
|
چکیده
|
اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي بوده است كه با هدف بررسي تاثير روان درماني گروهي بر ميزان افسردگي و اضطراب زنان نازا مراجعه كننده به درمانگاههاي زنان و زايمان وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شيراز انجام گرفته است . آبستني و توليد مثل يكي از عميق ترين اميال زنان بشمار مي رود و موجب احساس تماميت و كمال در زن مي گردد . نازايي و بر آورده نشدن اين نياز اثرات اجتماعي ، بيولوژيكي ، اقتصادي و رواني بسيار دارد كه منجر به بحران و بروز دوره هايي از افسردگي و اضطراب مي گردد . توجه به جنبه هاي رواني نازايي موجب بهبود كيفيت زندگي زوج نازا و بالابردن سازگاري آنان با مشكل موجود خواهد شد و تاثير بسزائي بر پيگيري درمان و پيش آگهي آن نياز دارد . در اين پژوهش از طريق نمونه گيري مبتني بر هدف 60 زن نازا انتخاب شدند كه 30 نفر از آنان بعنوان گروه آزمايش در 12 جلسه روان درماني گروهي شامل : آموزش و تمرين عضلاني و استفاده از فرآيند گروه جهت حل بحران شركت نمودند . با استفاده از پرسشنامه و آزمون استاندارد بك و هاميلتون اطلاعات مورد نياز جمع آوري شده است . يافته هاي پژوهش نشان داد كه در گروه آزمايش ميانگين نمره افسردگي بعد از روان درماني گروهي از 21/5 به 7/6 و ميانگين نمره اضطراب 45.1 به 28.2 كاهش يافته است در حالي كه ميانگين نمره افسردگي و اضطراب در گروه كنترل دو ماه بعد از پيش آزمون تغيير آماري معني داري را نشان نداده است . همچنين ميانگين كاهش نمرات افسردگي و اضطراب رابطه اي با شغل ميزان تحصيلات و در آمد زن و شوهر، نحوه سكونت، مدت درمان، تعداد درمانهاي انجام شده، تشخيص نازائي بر اساس آگاهي زن، نحوه واكنش همسر و خانواده همسر داشته است و تنها ميانگين كاهش نمرات افسردگي با سن زن رابطه نداشته است بطوريكه در خانمهاي جوانتر بيشتر بوده است . نتايج حاكي از آن است كه روان درماني گروهي را مي توان براي كليه زنان نازاي افسرده و مضطرب با خصوصيات جمعيت شناختي متفاوت به شيوه اي موثر بكار برد .
|