| عنوان | بررسي تغييرات لباس زنان در فلات ايران (تا دوران اسلامي) |
| تعداد صفحات | 12 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | دوفصلنامه جلوه هنر (مصوب وزارت علوم) پیاپی 22 |
| تاریخ انتشار | 1382 |
| درجه علمی | علمی - ترویجی |
| محدوده صفحات | 15-4 |
| زبان | فارسی |
| کلید واژه | لباس زنان ایران دوره ساسانی دوران اسلامی پارتیان مادها پارسها |
| موضوع | پوشش زنان در تاريخ |
| چکیده |
تنپوش، یکی از نیازهای اساسی بشر پس از آب و غذا است. پوشاندن بدن در تمام دورههای تاریخ از مهمترین نیازهای بشری بوده است. اقوام ساکن فلان ایران از نخستین اقوامی بودند که به فن ریسندگی و بافندگی دست یافتند. بیشتر آنچه درباره لباس زنان در طول تاریخ تا پایان دوران ساسانی بیان شده است، از بررسی مجسمهها، حجاریها و نقاشیهای به جا مانده است. قدیمیترین تندیس انسانی که در ایران یافت شده است، نشان میدهد که در آن دوران بشر از الیافی نظیر پشم برای خود پارچه میبافته و آن را ساده و بدون برش به دور کمر خود میپیچیده است. در دوره ماهدها، زنان از لباسهای بلند، پرچین و با آستین گشاد استفاده میکردند و استفاده از نوارهای تزئینی در لباس آنها رواج داشته است. بیشتر تاریخنویسان درباره پوشاک زنان در دوران باستان سکوت کردهاند. این مسأله ممکن است ناشی از دور بودن زنان از فعالیتهای اجتماعی یا همانندی لباس مردان و زنان باشد. لباس زنان پارسی شبیه لباس مردان و شامل بالاپوش، دامن، کفش، کمربند و چادر بوده است. فقط تاج و چادر ویژة بانوان بوده و لباس آنها را از لباس مردان متمایز میکرده است. لباس زنان اشکانی، پیراهن بلند، گشاد، پرچین و آستیندار بود. آنان کفشهای سادهای میپوشیدند و از زیورآلات فراوانی استفاده میکردند. لباس زنان در دوره ساسانی اندکی تغییر کرده است، اما تغییرات آن نسبت به دوران پیش خیلی قابل توجه نیست. لباس زنان شامل پیراهن، شلوار، چادر و کفش بوده است. |
| کد مقاله | 17679 |
| تعداد بازدید | 744 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...