|
عنوان
|
زنان در آستانه نگاهی تطبیقی به جایگاه ادبیات زنان در کشورهای اسلامی: مطالعه موردی عادت میکنیم از زویا پیرزاد و خاطرات یک زن مطلقه از هیفاء بیطار |
|
تعداد صفحات
|
20 |
|
نویسنده
|
فرشته فرضی شوب - منیره فرضی شوب |
|
مشخصات نشریه
|
دوفصلنامه ادبیات پارسی معاصر سال 8 شماره 2 پیاپی 25 |
|
تاریخ انتشار
|
پاییز و زمستان - 1397 |
|
درجه علمی
|
علمی - پژوهشی |
|
محدوده صفحات
|
106-87 |
|
زبان
|
فارسی |
|
کلید واژه
|
رمان ایرانی رمان فارسی ادبیات زنان زنان کشورهای اسلامی نویسندگان زن کشورهای اسلامی الاین شوالتر سوریه رمان عادت میکنیم زویا پیرزاد رمان معاصر عربی نویسندگان معاصر رمان معاصر هیفاء بیطار رمان عربی رمان خاطرات یک زن مطلقه زنان فمنیست نقد جغرافیایی
|
|
چکیده
|
بیش از صد سال از آشنایی زنان جهان اسلام با مدرنیته و جریانهای فکری-اجتماعی آن چون فمنیسم میگذرد. در این سالها دغدغۀ اصلی زنان این سرزمینها، احقاق حقوق سلب شدۀ آنان و برابری آنان با مردان بوده است. با این حال بررسی آثار نگاشته شده توسط زنان (در قالبهای رمان، شعر و ...) نشان میدهد که هنوز فاصلۀ زیادی میان جامعۀ آرمانی زنان فمنیست با واقعیتهای اجتماعی وجود دارد و زنان فمنیست همچنان در حاشیۀ جامعه نگه داشته شده اند. در مقالۀ حاضر ابتدا (و با کاربست نظریۀ جینوکریتیسیزم) جایگاه زنان کشورهای اسلامی در سه مرحله تعریف شده توسط شوالتر مشخص شده، در ادامه از چرایی ناتوانی آنان برای عبور از این آستانه سخن گفته خواهد شد. برای نیل بدین هدف، دو اثر از دو نویسندۀ پیشرو زنِ جهان اسلامی یعنی رمان عادت میکنیم از زویا پیرزاد و رمان خاطرات یک زن مطلقه از هیفاء بیطار، که از رمانهای موفّق ایران و سوریه هستند و هر دو با محویّت موضوع طلاق نوشته شده اند، انتخاب و از منظر نظریۀ جینوکریتیسیزم بررسی شده است. نتیجۀ این بررسی حکایت از آن دارد که زنانِ فمنیست جهان اسلام، در مرحلۀ دوم از مراحل سه گانه ای که شوالتر آن را ترسیم کرده است، متوقف شده اند؛ بدین معنی که آنها از تقلید از سنتهای مردانه روی برگردانده اند اما هنوز به صورت کامل به مرحلۀ سوم ـ که در آن زنان به جای توجّه به مردان، خویشتن زنانۀ خویش را مورد توجّه قرار میدهند و با لحن، ادبیات و شیوۀ روایت خاص خود، به بیان تجربه های خاص خود می پردازند ـ پای ننهاده اند و در آستانۀ این مرحله برجای مانده اند.
|