| عنوان | کارکرد ازدواجهای سیاسی در تنظیم روابط حکومتهای متقارن از قرن 7-4ق (با تکیه بر تواریخ عمومی) |
| تعداد صفحات | 20 |
| نویسنده |
|
| مشخصات نشریه | تاریخ ایران (مصوب وزارت علوم) شماره 1 پیاپی 30 |
| تاریخ انتشار | بهار و تابستان - 1400 |
| محدوده صفحات | 44-25 |
| زبان | فارسی |
| کلید واژه | ازدواج سیاسی غزنویان سلجوقیان تاریخ ایران حکومتها عباسیان حکومت محلی خلافت عباسی عصر عباسی آل بویه قراخانیان بویهیان روابط حکومتها |
| چکیده |
ازدواج سیاسی، پیوندی مصلحتی میان خاندانهای حکومتگر بود و به عنوان راهکاری مؤثر برای دستیابی به اهداف مهم حکومتی محسوب می شد. این نوع ازدواج از قرن چهارمق به بعد، همزمان با شکل گیری و توسعه حکومت های نیمه مستقل در ایران، رواج بیشتری یافت. حاکمان که نیازمند برقراری روابط مسالمت آمیز و بهره برداری از موقعیت های پیش رو بودند، در حل معادلات پیچیدهی سیاسی از آن استفاده می کردند. در این خصوص که ازدواج های سیاسی در تنظیم روابط حکومتها از قرن 4-7ق چه کارکردی داشته، تاکنون پژوهشی منسجم و موضوعی به ویژه مبتنی بر تواریخ عمومی انجام نیافته است. یافتهها نشان می دهد، برخی از خلفای عباسی، حکومت های نیمه مستقل آل بویه، غزنویان، سلجوقیان، قراخانیان و برخی از حکومت های محلی بیشترین بهره برداری را از آن داشته اند. نتایج حاکی از آن است که حکومتها معمولا برای حفظ موقعیت، مقابله با دشمن، تعمیق دوستی، صلح و امنیت، گسترش قلمرو و به ندرت تهدید و تحقیر، پیوند زناشویی برقرار مینمودند. کارکرد عمده این ازدواج ها تسهیل، تضمین و تکمیل توافقات بود و گاه تنها راه حل محسوب می شد. مقالهی حاضر با روش توصیفی تحلیلی به تبیین مصادیق ازدواج سیاسی در تنظیم روابط حکومتها خواهد پرداخت. |
| کد مقاله | 42550 |
| تعداد بازدید | 188 |
|
|
پژوهشکده زن و خانواده با هدف تبیین دیدگاه نظاممند دین پیرامون مسائل زن و خانواده، تعمیق پژوهشها و کارشناسیهای دینی و پاسخگویی به نیازهای تئوریک و دفاع از مرزهای اعتقادی در این حوزه توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران در سال 1377 تاسیس گردید. ادامه ...