|
عنوان
|
ضرورت حمایت حداکثری از بزهدیدگان جنسی زیر 18 سال و چالشهای ناظر بر آن با تأکید بر قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب 1399 |
|
تعداد صفحات
|
37 |
|
نویسنده
|
نفیسه باقری - شادی عظیمزاده - نسرین مهرا - محمدعلی مهدوی ثابت |
|
مشخصات نشریه
|
پژوهشهای حقوق جزا و جرم شناسی پیاپی 21 |
|
تاریخ انتشار
|
بهار و تابستان - 1402 |
|
محدوده صفحات
|
231-195 |
|
کلید واژه
|
آزار جنسی جرایم جنسی بزهدیدگی جنسی حقوق کیفری قانون حمایت از کودکان و نوجوانان قربانی جنسی نظام عدالت کیفری آزار جنسی کودکان آزاردیدگی جنسی بزهدیدگی اطفال و نوجوانان کودک بزهدیده سیاست افتراقی ضمانت اجرای کیفری آزاردیده جنسی جرایم جنسی علیه اطفال قانون حمایت از کودکان عدالت کیفری قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب 1399
|
|
چکیده
|
بزهدیدگان جنسی آسیبپذیرترین بزهدیدگان محسوب میشوند که به جهت سن و جنسیت نیازمند حمایتگریهای حداکثری بوده و سزاوارند تا در سایه نظام عدالت کیفری، آسیبهای وارده به آنان جبران و امنیت از دست رفتهشان احیاء گردد. عدم ضمانت اجرای کیفری مناسب نسبت به مرتکبین جرائم جنسی علیه افراد زیر 18 سال و یا ناکارآمدی و فقدان بازدارندگی این ضمانت اجراها، در کنار عدم نظارت و ضعف تدابیر ناظر بر آگاهسازی بزهدیدگان بالقوه نسبت به این نوع خطرات، موجب آسیبپذیری بیشتر کودکان و نوجوانان شده و راه را برای بزهدیدگی ایشان آسانتر میکند. نادیده گرفتن بزهدیدگی جنسی کودکان و نوجوانان، نهتنها موجبات بزهدیدگی مضاعف و تکرار جرائم جنسی را بر ایشان محقق سازد بلکه این مهم انکار ناشدنی است که اثر بزهدیدگی و آسیبهای ترمیم نشده ناشی از آن میتواند موجبات تمایلات بِزهکاری را در فرد قربانی فراهم نموده و بزهدیده امروز را به بِزهکار فردا تبدیل کند. قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب 1399 از جمله مهمترین جلوههای قانونگذاری نظام عدالت کیفری ایران است که در راستای حمایت از بزهدیدگان زیر 18 سال تقنین شده است و سازکارهای اجتماعی و کیفری مقرر در آن قابل تأمل میباشند با این حال از جمله چالشهای عملی این قانون، میتوان به عدم تبیین دقیق مفهوم طفل، حذف مفهوم آزار عاطفی و وضع مجازاتهای حداقلی برای والدین آزارگر و نیز وضع مجازاتهای حداقلی در جرم آزار جنسی غیرحدی اشاره کرد. در این پژوهش سعی بر آن است تا با ارزیابی سازکارها و جلوههای نظام عدالت کیفری ایران در برابر بزهدیدگان جنسی زیر 18 سال ضمن طرح آنها، برنامهها و تدابیر حمایتگر و ترمیمکنندهای که واجد آثار مثبت حداکثری به نحو کارآمد باشند؛ در الگویی از سیاست جنایی قابل دسترس قرار گیرند.
|